مدتی است که مسائل مربوط به خوابگاه های دختران و پسران در دانشگاه صنعتی شیراز بر سر زبان هاست. دبیر انجمن زیرزمینی “اختلاط ضرور" در این باره گفت: متاسفانه پس از ورود به خوابگاه در ابتدای ترم جاری، با دیوار ضد اختلاط در میان خوابگاه های دختران و پسران مواجه شدیم که کاملا بر خلاف نظر بسیاری از دانشجویان بود. پس از آن "مخلوطه خواهان" شروع به استفاده از لولوتوش (بلوتوث )برای ارتباط نمودند که اینکار نیز با دیواری دیگر، غیر عملی شد. چند روز بعد این دانشجویان "اختلاط طلب" متوجه شدند که تلفن های داخلی هنوز وصل بوده و به این ترتیب اختلاط ضرور وارد مرحله ی جدیدی شد. ولی دوباره نیز مسئولان متوجه این موضوع شده و با بیرحمی تمام اقدام به قطع تلفن ها نمودند. دبیر انجمن فوق که از درد دوری به تنگ آمده بود، در یک سخنرانی جنجالی در جمع پسران و دخترانی که از طریق تونل تاسیسات، در زیر فلکه ترانزیستور، به هم پیوسته بودند اعلام کرد: حتی اگر ما را مجبور به خوردن غذای سلف نیز بکنید، باز از پای نخواهیم نشست. چرا که دل به دل "مُنو ریله!" در همین حال اختلاط طلبان دختر و پسر شعار می دادند:

 آرامش دو گیتی، محصول اختلاط است   

   تا اخـتـلاط کـامـل، از پـا نـمی نشینیم

یا: دست از طلب ندارم تا  مختلط نمایند  

   یـا بـر کـنـنـد دیـوار ، یا نـردبـان گذارند

و: نتوان قطع نمود آنچه میان من و توست    

  تا که یاهو! همه شب نامه رسان منو توست